سلام ویراستی!

بسم الله الرحمن الرحیم

وبلاگنویسی هدف میخواهد. البته شاید باید گفت هر کاری هدف میخواهد!

ولی «تمرین نویسندگی»، «ارتباط متنی با دوستان»، «آرامش روح و روان بر اثر تولید و انتشار متن» و ...، شاید اهدافی باشند که کسی بتواند براساس آنها نویسندگی با وبلاگ را آغاز کند.

اما نوشتن از مسائل شخصی و زندگی شاید هیچ وقت برایم جذاب نبوده و نیست.

جدیدا به ویراستی رفتم. طبق چارچوبهای پیامرسانی، ویراستی جزء «پیامرسانهای متنمحور» و «ریزبلاگها» محسوب میشود.

برای کسانی که در مسیر بلاگنویسی بودند شاید نوشتن در این نوع پیامرسانها بخشی از آرامش بلاگ را منتقل کند.

و باید بگویم، توئیتر برایم فضای مطلوبی نیست. میدان حملهی اخبار و وقایع با ربط و بیربط!

و در آن یا انسان حس غربت و تنهایی دارد، یا حس تهاجم و مبارزه.

ولی در ویراستی فعلا آرامشداریم.

و من الله التوفیق

در «مفید» بودن خودمان شک کنیم!...